بازدید: 0 نویسنده: ویرایشگر سایت زمان انتشار: 2026-07-24 منبع: سایت
سیستم های لوله کشی صنعتی تحت نیازهای فیزیکی و شیمیایی بسیار کار می کنند. در این شبکهها، تغییرات جهت نشاندهنده آسیبپذیرترین نقاط برای تنش مکانیکی، افت فشار و سایش شتابدهنده است. لوله های مستقیم نیروها را به طور مساوی توزیع می کنند، اما هر تغییر جهتی سیال را مجبور می کند تا حرکت حرکتی را تغییر دهد و انرژی جنبشی قابل توجهی را مستقیماً به دیواره های اتصال منتقل می کند. این دینامیک یکپارچگی این اتصالات را برای کل عملیات حیاتی می کند.
تهیه درجه بالا زانویی فولاد ضد زنگ فقط نیمی از معادله است. نصب نادرست به طور معمول یکپارچگی سیستم را به خطر می اندازد، که منجر به خرابی زودرس، نشت پنهان و خرابی برنامه ریزی نشده پرهزینه می شود. حتی متالورژی ممتاز نمی تواند روش های نصب غیر استاندارد را جبران کند.
یک چارچوب نصب دقیق و منطبق با استاندارد یک ضرورت مطلق است. شما باید عوامل مکانیکی، حرارتی و متالورژیکی را در حین نصب مدیریت کنید تا عملکرد طولانی مدت را تضمین کنید. این راهنما متغیرهای مهمی را که طول عمر و قابلیت اطمینان تغییرات جهت لولهکشی را تعیین میکنند، ارزیابی میکند و استراتژیهای عملی برای محافظت از زیرساخت شما ارائه میکند.
طول عمر دیکته همراستایی و تناسب: تراز اجباری (فارش سرد) تنش های پسماند را وارد می کند که ترک خوردگی ناشی از تنش (SCC) و خستگی مکانیکی را تسریع می کند.
اجرای جوش غیرقابل مذاکره است: حرارت ورودی نامناسب و پاکسازی ناکافی پسیو لایه غیرفعال را تخریب می کند و فوراً مقاومت در برابر خوردگی قطعه را به خطر می اندازد.
دینامیک جریان به دقت نیاز دارد: جهت گیری و کیفیت جوش داخلی یک اتصالات جهت جریان ضد زنگ مستقیماً بر اغتشاش، کاویتاسیون و نرخ فرسایش تأثیر می گذارد.
جداسازی محیطی بسیار مهم است: آلودگی متقابل ابزارهای فولاد کربنی در حین نصب یا جابجایی نامناسب بدون در نظر گرفتن درجه ضد زنگ، باعث ایجاد حفره های موضعی می شود.
اتمسفر عملیاتی با کیفیت نصب در تعامل است: دمای عملیاتی همراه با محیط های اکسید کننده یا کاهنده به سرعت از هرگونه نقص جزئی متالورژیکی یا مکانیکی وارد شده در هنگام نصب استفاده می کند.
انتظارات پایه برای طول عمر لوله کشی، دهه ها خدمات بدون نشتی تحت عملیات مستمر را می طلبد. اتصالات در مقایسه با لوله های مستقیم، بیشترین انرژی جنبشی، نوسانات فشار و چرخه حرارتی را تحمل می کنند. هنگامی که مایع به آرنج برخورد می کند، مشخصات سرعت به شدت تغییر می کند. این باعث ایجاد مناطقی با فشار بالا در دیواره بیرونی و فشار کم در دیواره داخلی می شود. نصب باید این نیروها را در نظر بگیرد تا از نازک شدن و خستگی زودرس دیوار جلوگیری شود. مهندسان میدان میدانند که اتصالات ضعیف نصب شده سالها قبل از اتصال لوله مستقیم به آن خراب میشود. شما باید هر تغییر جهتی را به عنوان یک نقطه تنش بسیار مهندسی شده در نظر بگیرید نه فقط یک قطعه دیگر از لوله.
موفقیت در نصب لوله ها به معنای دستیابی به اتصالی است که از نظر مقاومت، مقاومت در برابر خوردگی و ویژگی های جریان با فلز پایه مطابقت داشته باشد. هر چیزی کمتر از آن، شکستی است که در انتظار وقوع است. شما باید به کل دینامیک سیستم، از جمله سرعت تخلیه پمپ، محل قرارگیری دریچه ها و حلقه های انبساط حرارتی نگاه کنید. آرنج نقطه کانونی است که همه این نیروهای سیستمی در آنجا همگرا می شوند. اگر تیم نصب شما دینامیک سیال در حال بازی را درک نکند، در حین نصب تصمیماتی می گیرد که کل خط را به خطر می اندازد.
هندسه آرنج به طور ذاتی مناطق تمرکز تنش را ایجاد می کند. اینترادوس (منحنی داخلی) در طول انبساط حرارتی تنش فشاری را تجربه می کند. Extrados (منحنی بیرونی) تنش کششی و حداکثر تاثیر سیال را کنترل می کند. اگر نصب بارهای مکانیکی اضافی وارد کند، این نقاط تنش طبیعی به محل شروع شکست تبدیل می شوند. پشتیبانی و تراز مناسب اطمینان حاصل می کند که اتصالات فقط تنش هایی را که برای تحمل آن مهندسی شده است تحمل می کند. شما نمی توانید از زانو به عنوان تکیه گاه ساختاری برای بقیه سیستم لوله کشی استفاده کنید.
هنگام ارزیابی تنش، باید ارتعاش منتقل شده از تجهیزات دوار را نیز در نظر بگیرید. پمپ ها و کمپرسورها ارتعاشات با فرکانس بالا را به پایین خط ارسال می کنند. آرنج به دلیل جرم و هندسه اش اغلب به عنوان گره ای عمل می کند که این ارتعاشات در آن تقویت می شوند. نصب تکیه گاه های جداسازی مناسب و اطمینان از عاری بودن اتصال جوش، تنها راه جلوگیری از ترک خوردگی ناشی از خستگی در نوک جوش است. هر میلی متر عدم تراز در حین جابجایی به طور تصاعدی غلظت تنش را در شرایط عملیاتی افزایش می دهد.
هنگام کار با اجزای فولاد ضد زنگ، پروتکل های جداسازی دقیق اجباری است. هرگز از چرخ های سنگ زنی فولاد کربنی، برس های سیمی یا تسمه های بالابر روی این اتصالات استفاده نکنید. آلودگی متقاطع زمانی رخ می دهد که آهن آزاد تعبیه شده به سطح ضد زنگ منتقل شود. این آهن آزاد از تشکیل لایه غیرفعال اکسید کروم جلوگیری می کند. پس از قرار گرفتن در معرض رطوبت، آهن تعبیه شده شروع به زنگ زدن سریع موضعی روی یک می کند. زانویی مقاوم در برابر خوردگی که منجر به حفره عمیق می شود.
برای اطمینان از خلوص مطلق مواد در محل کار، این مراحل خاص را دنبال کنید:
یک منطقه اختصاصی ساخت فولاد ضد زنگ ایجاد کنید که از نظر فیزیکی از هر کار فولاد کربنی جدا شده باشد.
ابزارهای خاص و دارای کد رنگی (سنگزنی، فایلها، برسها) را که فقط روی آلیاژهای ضد زنگ استفاده میشوند، صادر کنید.
هنگام جابجایی اتصالات از بند نایلونی یا پوشش های محافظ پلی اورتان بر روی بند لیفتراک استفاده کنید.
تمام میزهای کار و پایه های لوله را بررسی کنید، قبل از قرار دادن اتصالات روی آنها، آنها را با مقوای تمیز یا ورق فولادی ضد زنگ بپوشانید.
قبل از شروع جوشکاری، آزمایش فروکسیل را به طور منظم در کف مغازه انجام دهید تا آلودگی آهن بدون نامرئی را تشخیص دهید.
ذخیره سازی خشک و با دمای کنترل شده قبل از نصب ضروری است. نگهداری یراق آلات در فضای باز یا روی کف خاکی آنها را در معرض رطوبت صنعتی محیط و عوامل شیمیایی موجود در هوا قرار می دهد. کلریدهای حاصل از هوای ساحلی یا ریزش های صنعتی می توانند فیلم غیرفعال محافظ را قبل از اینکه اتصال جوش داده شود به خطر بیندازند. اجزاء را در بسته بندی اصلی خود، بلندتر از سطح زمین و در داخل خانه تا لحظه تنظیم دقیق نگه دارید. اتصالی که حتی برای چند روز در معرض عناصر قرار می گیرد می تواند باعث ایجاد ریز حفره شود که پس از تحت فشار قرار گرفتن سیستم به عنوان یک افزایش دهنده استرس عمل می کند.
اگر ذخیره سازی در داخل خانه غیرممکن است، باید اتصالات را جمع کنید و بسته های خشک کننده را در داخل بسته بندی قرار دهید. انتهای آرنج ها را ببندید تا از ورود زباله ها، جوندگان و رطوبت به قطر داخلی جلوگیری کنید. سطح داخلی اغلب از سطح خارجی بحرانی تر است، به ویژه در کاربردهای بهداشتی با خلوص بالا. هر گونه کثیفی یا رطوبتی که به داخل وارد شود، در طول فرآیند پاکسازی جوشکاری، مشکلات زیادی ایجاد می کند که منجر به تخلخل و رد شدن جوش می شود.
آماده سازی اتصال کیفیت جوش را تعیین می کند. الزامات برش های مربعی و بدون سوراخ باید به شدت اجرا شود. کج کردن نامناسب مستقیماً بر نفوذ جوش و اختلال در جریان داخلی تأثیر می گذارد. اگر زاویه اریب خیلی باریک باشد، جوشکار نمی تواند به نفوذ کامل ریشه برسد. اگر سطح ریشه ناهموار باشد، جوش حاصل دارای برآمدگی های داخلی خواهد بود که دینامیک سیال را مختل می کند و تله هایی برای عوامل خورنده ایجاد می کند. برای دستیابی به تلورانس های لازم، باید به جای آسیاب های دستی از دستگاه های مخصوص روکش لوله استفاده کنید.
پارامتر آماده سازی |
الزامات استاندارد |
تاثیر انحراف |
|---|---|---|
زاویه اریب |
37.5 درجه (± 2.5) |
عدم ذوب یا گرمای بیش از حد مورد نیاز است. |
روت فیس (زمین) |
1.6 میلی متر (1/16 اینچ) |
از طریق سوختگی یا نفوذ ناقص ریشه. |
شکاف ریشه |
2.4 میلی متر تا 3.2 میلی متر |
تقویت بیش از حد داخلی یا مکش عقب. |
تمیزی سطح |
با استون پاک شده |
تخلخل و جذب کربن در حوضچه جوش. |
تلورانس های ساخت مانند تغییرات بیضی و ضخامت دیواره در هر یک از واقعیت ها هستند فرآیند زانویی لوله کشی . شما باید این تغییرات را در طول فیت آپ بدون آسیب رساندن به مفصل مدیریت کنید. از گیره های تراز تخصصی استفاده کنید تا لوله و اتصالات را به هم مرکز تبدیل کنید. هرگز از نیروی بیش از حد برای اصلاح بیضی استفاده نکنید. عدم تطابق زیاد و کم در محل اتصال جوش باید از طریق چرخش دقیق اتصالات یا سنگ زنی کنترل شده دیواره ضخیم تر به حداقل برسد تا با دیوار نازک تر مطابقت داشته باشد. کد ASME B31.3 به شدت عدم تطابق داخلی مجاز را محدود می کند و فراتر از آن افزایش استرس را تضمین می کند.
هنگامی که با اتصالات دیوار نازک با قطر بزرگ سروکار دارید، بیضی شکل به سردرد اصلی تبدیل می شود. شما نمی توانید فقط با یک چکش مرده، اتصالات را به شکلی درآورید. شما باید از گیره های زنجیره ای با پیچ های جک مستقل استفاده کنید تا به آرامی لوله و اتصالات را به طور همزمان گرد کنید. جوشکاری چسبی باید به طور متقارن انجام شود - بالا، پایین، چپ، راست - تا از خارج شدن اتصال از هم تراز با سرد شدن و جمع شدن جوش جلوگیری شود. عجله در فاز فیت آپ، علت شماره یک رد شدن جوش و خرابی های مکانیکی طولانی مدت است.
فنر سرد شامل فشار دادن لوله های ناهمتراز به زانویی برای بستن شکاف قبل از جوشکاری است. این عمل تنش کششی باقیمانده دائمی را به سیستم لوله کشی القا می کند. تنش پسماند به طور مستقیم با حالت های شکست زودرس ارتباط دارد. در محیط های با دمای بالا یا محیط های غنی از کلرید، این تنش های قفل شده باعث ایجاد ترک خوردگی استرس کلرید (CSCC) می شود. لوله باید به طور طبیعی بدون اجبار مکانیکی خارجی در محل اتصال قرار گیرد. اگر برای کشیدن لوله به اتصالات مجبور به استفاده از خط کشی یا سقوط زنجیره ای هستید، ابعاد قرقره شما اشتباه است. آن را برش دهید، دوباره آماده کنید و آن را درست انجام دهید.
ماهیت موذی فنر سرد این است که جوش ممکن است آزمایش هیدرواستاتیک اولیه و بازرسی رادیوگرافی را پشت سر بگذارد. مفصل در روز اول خوب به نظر می رسد. با این حال، تنش باقیمانده ثابت مانند یک نوار لاستیکی کشیده عمل می کند. همانطور که سیستم تحت چرخه حرارتی قرار می گیرد، این استرس تقویت می شود. در عرض چند ماه یا چند سال، ترکهای میکروسکوپی در ناحیه متاثر از گرما شروع شده و در ضخامت دیواره منتشر میشوند. در نهایت با یک شکست فاجعهبار مواجه میشوید که میتوانست با صرف یک ساعت اضافی برای اصلاح ابعاد قرقره در حین جابجایی، از آن جلوگیری شود.
جوشکاری دماهای شدیدی را ایجاد می کند که ریزساختار فلز را تغییر می دهد. منطقه متاثر از گرما (HAZ) به ویژه در برابر بارش کاربید، که به عنوان حساس سازی شناخته می شود، آسیب پذیر است، اگر گرمای ورودی به شدت کنترل نشود. هنگامی که کروم در دماهای بالا با کربن متصل می شود، مرزهای دانه های اطراف را خالی از کروم و مستعد خوردگی بین دانه ای می کند. جوشکاری قوسی تنگستن گازی (GTAW/TIG) کنترل حرارت و خلوص جوش برتر را در مقایسه با جوشکاری قوس فلزی محافظ (SMAW) ارائه میدهد و آن را به روشی ارجح برای اتصالات ضد زنگ بحرانی تبدیل میکند.
کنترل دمای بینگذر به اندازه کنترل گرمای ورودی اولیه مهم است. شما نمی توانید پاس پس از عبور را روی یک اتصال ضد زنگ بدون اجازه خنک شدن اجرا کنید. حداکثر دمای بینگذر معمولاً نباید از 150 درجه سانتیگراد (300 درجه فارنهایت) تجاوز کند. قبل از ضربه زدن مجدد به قوس، از مداد رنگی های نشان دهنده دما یا پیرومترهای دیجیتال استفاده کنید تا مطمئن شوید که فلز به اندازه کافی سرد شده است. اگر اجازه دهید اتصال بیش از حد داغ شود، کروم را از ماتریس خارج می کنید و هیچ مقدار غیرفعال پس از جوشکاری مقاومت خوردگی از دست رفته را به طور کامل بازیابی نمی کند.
پاکسازی معکوس آرگون برای جلوگیری از اکسیداسیون شدید قطر داخلی جوش یک ضرورت مطلق است. هنگامی که فولاد ضد زنگ مذاب با اکسیژن اتمسفر تماس می گیرد، یک لایه اکسید متخلخل و سنگین را تشکیل می دهد که معمولاً 'شکرینگ' نامیده می شود. این اکسیداسیون داخلی آشفتگی شدید ایجاد می کند. علاوه بر این، ساختار متخلخل به عنوان یک محل شروع برای خوردگی شکاف عمل می کند و باکتری ها را در کاربردهای بهداشتی نگه می دارد. قبل از برخورد با قوس باید سطح اکسیژن داخلی را کنترل کرد و زیر 50 ppm نگه داشت. شما نمی توانید کیفیت پاکسازی را حدس بزنید. شما باید از یک آنالایزر اکسیژن کالیبره شده استفاده کنید.
راه اندازی یک پاکسازی مناسب نیاز به توجه به جزئیات دارد. شما به سدهای پاکسازی نیاز دارید که به دیوارهای داخلی محکم ببندند بدون اینکه بقایای چسب باقی بماند. آرگون باید در پایین ترین نقطه وارد شود و در بالاترین نقطه تخلیه شود، زیرا آرگون از هوا سنگین تر است. سرعت جریان باید به اندازهای زیاد باشد که اکسیژن را جابجا کند، اما به اندازهای کم باشد که از ایجاد فشار داخلی که عبور ریشه مذاب را خارج میکند، جلوگیری کند. یک روش استاندارد این است که اتصال را با نوار آلومینیومی بچسبانید، سوراخ کوچکی ایجاد کنید تا گاز خارج شود، و با پیشروی جوشکار در اطراف لوله، نوار را به تدریج جدا کنید.
توپوگرافی داخلی a اتصالات جهت جریان ضد زنگ کارایی سیستم را دیکته می کند. تقویت بیش از حد داخلی جوش باعث ایجاد محدودیت های جریان و گرداب های موضعی می شود. این گرداب ها ذرات را به دام می اندازند و سایش موضعی را تسریع می کنند. در کاربردهای بهداشتی یا با خلوص بالا، زبری سطح داخلی (Ra) مستقیماً بر تجمع بیوفیلم ها تأثیر می گذارد. جوش ها باید صاف، کاملاً نفوذ کرده و عاری از هر گونه بریدگی یا تحدب بیش از حد باشند. گذرگاه ریشه ای که به جریان جریان آویزان است مانند یک سد عمل می کند و باعث افت فشار و تلاطم می شود.
برای دستیابی به مشخصات داخلی بهینه، جوشکارها باید بر تکنیک تغذیه سیم به شکاف ریشه و در عین حال حفظ طول قوس محکم مسلط شوند. فشار گاز پاکسازی نیز نقش دارد. یک فشار مثبت جزئی در داخل لوله به حمایت از گودال مذاب کمک می کند و در نتیجه یک نمایه ریشه صاف یا کمی مقعر ایجاد می کند. پس از جوشکاری، بازرسی بروسکوپ برای بررسی توپوگرافی داخلی بسیار مهم است. اگر ریشه غیرقابل قبول باشد، باید آن را آسیاب و ترمیم کرد که این فرآیند پرهزینه و زمان بر است. انجام صحیح آن در اولین بار مستلزم پرسنل بسیار ماهر و رعایت دقیق مشخصات روش جوشکاری واجد شرایط (WPS) است.
زوایای نصب نامناسب یا قرار دادن زانویی در مجاورت شیرها و پمپ ها، فرسایش ناشی از سرعت را تشدید می کند. هنگامی که سیال از پمپ خارج می شود، جریان بسیار متلاطم است. اگر یک زانو خیلی نزدیک به ترشح قرار گیرد، سیال متلاطم به شدت بر روی ترشحات اثر می گذارد، لایه غیرفعال را از بین می برد و باعث فرسایش-خوردگی سریع می شود. حداقل فواصل مسیر مستقیم را در بالادست و پایین دست اتصالات حفظ کنید تا پروفیل جریان عادی شود. قبل از اینکه سیال را مجبور به تغییر جهت کنید باید به آن زمان بدهید تا آرام شود.
فرسایش - خوردگی یک فرآیند مکانیکی - شیمیایی است. سرعت سیال به طور فیزیکی لایه محافظ اکسید کروم را از فلز پاک می کند. قبل از اینکه فلز بتواند دوباره فعال شود، محیط خورنده به فولاد لخت حمله می کند. این چرخه به سرعت تکرار می شود و منجر به نازک شدن شدید دیواره در شعاع خارجی آرنج می شود. برای کاهش این امر، طراحان لوله کشی، زانوهای با شعاع بلند (1.5 بعدی یا 3 بعدی) را به جای زانوهای با شعاع کوتاه در خطوط با سرعت بالا مشخص می کنند. تیم نصب باید اطمینان حاصل کند که این اتصالات خاص در مکان های صحیح نصب شده اند و به دلیل محدودیت فضا با اتصالات استاندارد تعویض نمی شوند.
انتخاب محل نصب و طراحی سیستم باید ماهیت شیمیایی محیط فرآیند را در نظر بگیرد. اتصالات ضد زنگ محیط های اکسید کننده را به خوبی مدیریت می کند، زیرا این مایعات به بازسازی مداوم لایه غیرفعال اکسید کروم کمک می کنند. برعکس، محیط های کاهش دهنده به طور فعال لایه غیرفعال را تجزیه می کنند. در کاهش کاربردها، کمال مطلق در اجرای جوش و تکمیل سطح برای جلوگیری از تخریب سریع مواد مورد نیاز است. شما نمی توانید هیچ گونه ضربه قوس، پاشش یا رنگ حرارتی روی سطح باقی بگذارید.
محیط خارجی به اندازه رسانه فرآیند داخلی حیاتی است. اگر لولهکشی در تأسیسات ساحلی یا کارخانههای شیمیایی با کلرید بالا در هوا نصب شود، قسمت بیرونی زانو مورد حمله دائمی قرار میگیرد. شیوه های عایق کاری نیز نقش عمده ای ایفا می کنند. اگر زانو عایق است، باید مطمئن شوید که مواد عایق بدون کلرید است. ورود آب به زیر عایق منجر به خوردگی زیر عایق (CUI) می شود که یک حالت خرابی پنهان و بسیار مخرب است. ضد آب و هوای مناسب و استفاده از پوشش های محافظ زیر عایق از اقدامات میدانی اجباری است.
نوسانات دما باعث انبساط خطی قابل توجهی در لوله های فولادی ضد زنگ می شود. اگر سیستم به درستی طراحی نشود، آرنج این حرکت را جذب می کند. قرار دادن تکیه گاه های لوله، راهنماها و لنگرها را ارزیابی کنید. اطمینان حاصل کنید که آرنج به عنوان یک مفصل انبساط ناخواسته عمل نمی کند. وادار کردن اتصالات سفت و سخت برای جذب چرخه حرارتی منجر به شکست شدید خستگی در اتصالات جوش می شود. لوله باید اجازه رشد و انقباض آزادانه در امتداد محور خود داشته باشد.
خدمه نصب باید راهنماهای لوله ای را نصب کنند که حرکت محوری را امکان پذیر کند و حرکت جانبی را محدود کند. لنگرها باید در نقاط خاصی قرار داده شوند تا رشد حرارتی را به حلقه های انبساط مهندسی شده یا اتصالات هدایت کنند. اگر یک لنگر به درستی نصب نشده باشد، یا اگر یک راهنما به دلیل ناهماهنگی متصل شود، نیروهای حرارتی مستقیماً به نزدیکترین زانو منتقل می شوند. فولاد ضد زنگ حدود 50 درصد بیشتر از فولاد کربنی منبسط می شود، بنابراین نمی توانید از محاسبات انبساط فولاد کربنی یا پشتیبانی از فاصله در هنگام نصب سیستم های ضد زنگ استفاده کنید.
اتصال فولاد ضد زنگ به فولاد کربنی، مس یا آلیاژهای دیگر خطر خوردگی گالوانیکی را به همراه دارد. فلز کمتر نجیب در حضور الکترولیت به سرعت خورده می شود. استراتژی های کاهش در این اتصالات اجباری است. از اتحادیه های دی الکتریک، فلنج های جداکننده و واشرهای غیر رسانا برای شکستن کامل پیوستگی الکتریکی بین فلزات غیر مشابه استفاده کنید. شما باید پیچ ها، مهره ها و صفحه های فلنج را جدا کنید.
هنگام نصب کیت فلنج ایزوله، مراحل زیر را دنبال کنید:
سطوح فلنج را بررسی کنید تا مطمئن شوید که تمیز، صاف و بدون خراش عمیق هستند.
واشر مرکزی غیر رسانا را بین فلنج ها قرار دهید.
قبل از وارد کردن پیچ ها از سوراخ های فلنج، آستین های عایق را روی پیچ ها قرار دهید.
واشرهای عایق را روی صفحه فلنج و به دنبال آن واشرهای فولادی و مهره ها نصب کنید.
برای جلوگیری از خرد شدن اجزای عایق، پیچ ها را با استفاده از یک آچار گشتاور مدرج شده به صورت ستاره ای سفت کنید.
اتصال را با یک مولتی متر تست کنید تا عدم تداوم الکتریکی در سراسر فلنج را تأیید کنید.
جوشکاری، آسیاب کردن و جابجایی به لایه اکسید کروم بومی آسیب می رساند. غیرفعال سازی شیمیایی پس از نصب برای بازیابی این مانع محافظ ضروری است. استفاده از محلولهای اسید سیتریک یا نیتریک در ASTM A380 یا A967 آلودگیهای سطحی را حذف میکند و تشکیل یک فیلم غیرفعال قوی را تسریع میکند. پرش از این مرحله نصب را در برابر زنگ زدگی فوری فلاش و خوردگی موضعی طولانی مدت بسیار آسیب پذیر می کند. شما نمی توانید به هوای محیط برای بازیابی مجدد سطحی که به شدت کار شده است تکیه کنید.
فرآیند غیرفعال سازی شامل تمیز کردن سطح با یک چربیگیر قلیایی برای حذف مایعات و روغنهای برش است. پس از تمیز کردن، محلول اسید از طریق اسپری، گردش خون یا خمیر ژل برای درزهای جوش موضعی اعمال می شود. اسید آهن آزاد و سایر ناخالصی ها را بدون حمله به فلز پایه حل می کند. پس از مدت زمان ماندگاری لازم، ناحیه باید کاملاً با آب دیونیزه شسته شود و اجازه داده شود تا خشک شود. هنگام کار با این مواد شیمیایی در محل کار، تجهیزات ایمنی مناسب و مهار محیطی مورد نیاز است.
برای اطمینان از عملکرد پایدار و محافظت از زیرساخت خود، اقدامات زیر را بلافاصله انجام دهید:
الزام پیروی دقیق از ASME B31.3 (لوله کشی فرآیند) یا استانداردهای معادل آن در تمام توافق نامه های سطح خدمات پیمانکار.
اجرای آزمایش غیر مخرب اجباری (NDT)، مانند رادیوگرافی یا بازرسی بوروسکوپ، برای همه مفاصل جهتی حیاتی.
برای نظارت بر علائم اولیه سایش مفصل، خستگی حرارتی، یا ریزنشت، یک برنامه تعمیر و نگهداری پیشگیرانه پایه ایجاد کنید.
برای از بین بردن هر گونه خطر آلودگی متقابل فولاد کربنی، سیاست های جداسازی ابزار دقیق را در محل کار اجرا کنید.
ج: بله. روش های جوشکاری با حرارت ورودی بالا باعث بارش کاربید در ناحیه متاثر از حرارت می شود. این باعث کاهش کروم در مرزهای دانه می شود و مقاومت در برابر خوردگی موضعی را به شدت کاهش می دهد. برای کنترل حرارت بهتر، جوشکاری TIG ترجیح داده می شود.
ج: با جداسازی دقیق ابزارها از آلودگی آهن جلوگیری کنید. هرگز از برس های فولاد کربنی، چرخ های سنگ زنی یا فایل های روی فولاد ضد زنگ استفاده نکنید. قطعات را دور از مناطق ساخت فولاد کربنی نگهداری کنید تا از نشستن گرد و غبار در هوا بر روی سطوح جلوگیری کنید.
پاسخ: بهترین شیوههای صنعت، حداقل اجرای مستقیم لوله را ۵ تا ۱۰ برابر قطر لوله بالادست زانویی توصیه میکند. این اجازه می دهد تا جریان متلاطم از پمپ ها یا شیرها عادی شود و فرسایش اضافی اتصالات را کاهش دهد.
پاسخ: پاکسازی برگشتی با گاز بی اثری مانند آرگون باعث جابجایی اکسیژن در داخل لوله می شود. اگر در حین جوشکاری اکسیژن وجود داشته باشد، ریشه داخلی جوش به شدت اکسید می شود. این یک سطح متخلخل ایجاد می کند که جریان را محدود می کند و شروع به خوردگی شکاف می کند.
پاسخ: فولاد ضد زنگ دارای ضریب انبساط حرارتی بالایی است. اگر لوله ها بدون حلقه های انبساط به طور صلب لنگر انداخته شوند، زانویی رشد خطی را جذب می کند. این باعث ایجاد استرس مکانیکی شدید می شود و منجر به شکست خستگی در اتصالات جوش می شود.